کد خبر: Ndx77 زمان: 16:19 1398/03/29   بازدید: 44486

پرسپولیس؛ پایان سوگواری و زمان بازیابی

برانکو از پرسپولیس جدا شد و در فصل آینده سرخ‌ها مربی محبوب و تاریخ ساز خود را بر روی نیمکت نخواهند داشت.

به گزارش ورزش سه ، پس از اعلام این خبر، میزان خشم و ناراحتی هواداران پرسپولیس قابل حدس بود، ولی موج ناامیدی و سرخوردگی پرسپولیسی‌ها فروکش خواهد کرد. کم کم هواداران و مدیران، آماده‌ی دوران پسا برانکو خواهند شد. دورانی که امروز و از زاویه‌ی دید اکنون شاید تیره و نا امید کننده به نظر برسد. ولی فوتبال به هیچ تیمی فرصت سوگواری بیش از حد نمی دهد.چند روز برای خداحافظی کافیست. حتی برای گواردیولا پس از ترک بارسلونا.


تجربه‌ی جدایی ناگهانی برانکو از پرسپولیس، بسیار شبیه به جدایی علی پروین از سرخ‌ها در دهه ی ۷۰ است. اگر میزان محبوبیت پروین در آن سال‌ها بیشتر از برانکو نبوده باشد قطعا کمتر هم نبود. شکل جدایی پروین هم بسیار عجیب تر و سوال برانگیزتر از برانکو بود. تجربه‌ی اتفاقات آن سال‌ها باید پیش چشم هواداران قرمز قرار بگیرد. پس از پروین دنیا به پایان نرسید. تیم‌های جذاب بعدی از راه رسیدند، مربیان بعدی هم توانستند تیم برنده بسازند و زمانی که پروین پس از چند سال دوری از فوتبال، روی دوش هواداران به زمین کارگران برگشت تا دوباره هدایت سرخپوشان را به عهده بگیرد، پرسپولیس ۲ قهرمانی هم با استانکو کسب کرده بود.


ناراحتی هواداران قرمز از جدایی برانکو نباید باعث ایجاد سو تفاهم هیچ انگاری شخصیت باشگاه پیش از برانکو شود. مجموعه بازیکنان پرسپولیس، امکانات سخت افزاری باشگاه، هواداران صبور و تشنه‌ی موفقیت به همراه تدابیر فنی و مدیریتی برانکو در ۴ سال اخیر پرسپولیس را جلوتر برده‌اند و در این شکی نیست، ولی تمام اعتبار موفقیت پرسپولیس برای برانکو نیست. برانکو مدیر موفق و دانای یک مجموعه بود. مجموعه‌ای که به صورت گروهی تصمیم گرفت روندهای معیوب گذشته را اصلاح کند.


پرسپولیس پروین، پرسپولیس استانکو و پرسپولیس برانکو همگی تاریخ ساز بوده‌اند و فرزند زمانه‌ی خود و حالا پرسپولیس قرار است فرزند جدیدی تربیت کند برای آینده. آینده‌ای که تاریخ نشان داده آنطور که ما امروز فکر می کنیم تیره هم نخواهد بود.


شاید در آینده‌ای نه چندان دور برانکو را هم روی دوش هواداران، در حال بازگشت به پرسپولیس ببینیم. ولی پرسپولیسی ها فعلا باید فکر ساختن موفقیت بدون مستر برانکو باشند تا در زمان فرضی بازگشت دست خالی نباشند.

 

احسان صدری